تحصیل در مالزی,اقامت مالزی, تجارت مالزی

منطقه

وسعت این کشور ۳۲۹۷۹۵ کیلومتر مربع ( به وسعت استان خراسان ) متشکل از دو قسمت شبه جزیره مالزی ( مالزی غربی) و دوایالت صباح و ساراواک ( مالزی شرقی) است. مالزی از دو ناحیه مجزا تشکیل شده است. مالزی غربی (یا شبه‌

جزیره‌) در شبه جزیره کرا (Kra) واقع در آسیی کبیر، و مالزی شرقی که در کناره شمالی جزیره برونئی (Borneo) قرار دارد. مالزی شرقی شامل ایالات ساراواک (Sarawak) و سباه (Sabah) می‌باشد. مالزی غربی،۱۱ ایالت را که هر کدام

داری حکومت نیمه مستقل داخلی می‌باشد، در برمی‌گیرد

جمعیت

بالغ بر ۲۲ میلیون نفر,جمعیت مالزی را تشکیل میدهد,که از قومیت های مختلف تشکیل شده است.

مذهب :

مالزی یک جامعه چند مذهبی است، برطبق ارقام آماری در سال ۲۰۰۰، چهار دین اصلی آن عبارتند از اسلام (٪۴/۶۰جمعیت)، بودائیسم (٪۲/۱۹جمعیت)، مسیحیت (٪۱/۹بیشتر در شرق مالزی)، و هندوئیسم (٪۳/۶).

دین اصلی در مالزی اسلام است. مالایایی ها که بزرگترین جمعیت مالزی را تشکیل می‌دهند، همگی مسلمان می‌باشند چرا که هر فرد باید مسلمان باشد تا از لحاظ قانونی بتواند تحت شرایط امور قانونی مالزی قرار گیرد. اگر چه بعد از واقعه جنگ جهانی بسیاری از مردم از خارج کشور، مالزی را برای گذراندن دوران بازنشستگی انتخاب کرده اند  اما در مذهب تغییری ایجاد نشده است. قانون اساسی مالزی اجازه داشتن هر مذهبی را به طور آزادانه به هر شخص می دهد و استقرار مکانهای مختلفی مانند: کلیسا، معابد و مساجد خود بازگو کننده وجود ادیان مختلف در مالزی است.

در صده ۱۴ میلادی، اسلام به این منطقه وارد شد و پادشاهی ملاکا در آن زمان با آغوش باز پذیرای آن بود و شخصاً به گسترش آن در منطقه کمک شایانی کرد و کم کم در سراسر کشور گسترش پیدا کرد اما نواحی از کشور که در تلاش برقراری روابط تجاری با کشور چین بود تحت تاثیر آیین آنها قرار گرفتند. مسلمانان مالزی سنی هستند و در مدارسشان دین شافعی آموزش داده می شود. در کشور مالزی روزی ۵ بار صدای اذان از منـاره ها شنیده می شود.

در روزهای جمعه مراکز دولتی و موسسات بانکی به مدت ۲ ساعت برای برپایی نماز جمعه بسته خواهد شد. که ترافیک بسیار بالایی را د اطراف مساجد به همراه دارد.

طبق وعده های نخست وزیر سابق مالزی شکل جدیدی از اسلام” Islam Handhari “(اسلام پیشرفته) در حال شکل گرفتن است که اهمیت دادن به نقش اطلاعات در اسلام، ارزش کار سخت،صداقت،صبر و مدیریت کار آمد، ایمان به خدا و تقوا از مشخصه های آن بشمار می آید.

مالزی کشوری است که مراسم سنتی زیادی برگزار می شود ،آتش بازی چینی ها در آغاز سال جدید و اجتماع هندوها در غارهای Batu در طی Thaipusam ، جشن هایHari Raya  (جشن های عمومی)،  از جمله این مراسم می باشد.

به هر حال صبر کلید صلح در مالزی است، تجلی مذاهب در مالزی نسبت به دیگر کشورهای مشابه خیلی راحت تر است که می توانید آن را  وچود طرح های معماری واقعاً حیرت آوری در مساجد اسلامی، معبدهای بودایی و معابد هندوها و در کلیسا های مسیحی ها در سراسر کشور مالزی مشاهده کنید.

نژاد مردم مالــزی

مالزی یک جامعه چند نژادی، چند فرهنگی و چند زبانی است که شامل ٪۶۵ مالایایی و دیگر قبایل بومی، ٪۲۵ چینی، و ٪۷ هندی می‌باشد. مردم مالزی افرادی بسیار خون گرم و میهمان نواز هستند. ایرانی ها را دوست دارند و با توجه به طبیعت بخشنده این سرزمین، بومی ها که اکثرا مسلمانند دارای اخلاقی خوش و دست و دل باز هستند. مردم مالزی دارای نظم و ترتیب در کارها به شکل کاملاً اروپایی می‌باشند. که با توجه به سرمایه گذاریهای شرکت های ژاپنی در این کشور و نظارت و مدیریت ژاپنی ها این نظم در تمام جا ها مشهود است.

 نژاد مالایایی ها

 از لحاظ سیاسی نقش غالبی را ایفا نموده و گروهی را تشکیل می‌دهند که بومیپوترا نامیده می‌شود. زبان بومی آنها مالایایی، ” باهاسا مالایو” است. در میان قبایل بومی بزرگترین قبیله بومی از لحاظ تعداد، مردم ایبان از ساراواک هستند که تعدادشان بیش از ۶۰۰ هزار نفر است. برخی از مردم ایبان هنوز در روستاهای قدیمی جنگلی در کلبه‌هایی در کنار رودهای راجانگ و لوپار و سرشاخه‌های آن زندگی می‌کنند، اما بسیاری از آنها به شهر مهاجرت کرده اند. بیدایوه، (۱۷۰۰۰۰) قبیله‌ای است که افراد آن در بخش جنوب غرب ساراواک قرار دارند. بزرگترین قبیله بومی در ساباه، کادازان است. بیشتر آنها کشاورزان مسیحی هستند که از این طریق امرار معاش می‌کنند. اورانگ اسلی (۱۴۰۰۰۰) یا قبایل بومی، شامل تعداد ی از جوامع نژادی مختلف هستند که در شبه جزیره مالزی زندگی می‌کنند. از لحاظ سنتی، شکارچیان و کشاورزان عشایر بسیاری از آنها در مکان مشخصی ساکن بوده و تا حدودی جذب شهرهای جدید مالزی شده اند. اما، آنها به عنوان فقیرترین گروه اجتماعی در کشور باقی مانده اند.

نژاد چینی ها

 در مالزی عمدتا” شامل فرقه‌های بدائیست ماهایالنا، یا مسیحی می‌باشند. زبان چینی در مالزی به انواع لهجه‌های چینی تکلم می‌شود از جمله چینی ماندارین، هوکین/ فوجیان، زبان کانتونی، هاکا و تئوچو. برخی از چینی ها به انگلیسی به عنوان زبان اول صحبت می‌کنند. زبان چینی از لحاظ تاریخی در جامعه تجاری مالزی رایج بوده است.

نژاد هندی ها

ا در مالزی عمدتا” مردم تامیل هندو از جنوب هند هستند که به زبان تامیلی، مردم تلوگو، مالایالام، و هندی تکلم می‌کنند و بیشتر در شهرهای بزرگتر غرب شبه جزیره زندگی می‌کنند. بسیاری از طبقات متوسط تا بالای متوسط هندی در مالزی به زبان انگلیسی به عنوان زبان اول صحبت می‌کنند. همچنین جامعه‌ای بزرگ از سیکها در مالزی زندگی می نمایند که جمعیت آنها در اینجا بالغ بر ۸۳۰۰۰ نفر می‌باشد.

به بیشتر مالزیایی ها بر اساس حقوق مدنی تابعیت داده شده است همه مالزیایی ها بدون هیچ تابعیت رسمیدر داخل ایالات خود شهروند فدرال هستند. برای هر شهروند کارت شناسائی بهداشتی تحت عنوان ” MyKad ” در سن ۱۲ سالگی صادر می‌شود، و باید همیشه آن را با خود داشته باشد. هر شهروند لازم است کارت شناسائی خود را به پلیس نشان دهد، یا در مواقع اضطراری که هر فرد نظامی باید خود را به وسیله آن معرفی نماید. اگر کارت فورا” در دسترس نباشد، شخص به لحاظ فنی ۲۴ساعت بر اساس قانون فرصت دارد تا با مراجعه به نزدیکترین کلانتری نسبت به دریافت آن اقدام نماید.

*تحصیل در مالزی,اقامت در مالزی,تجارت در مالزی*