منطقه :
وسعت این کشور ۳۲۹۷۹۵ کیلومتر مربع ( به وسعت استان خراسان ) متشکل از دو قسمت شبه جزیره مالزی ( مالزی غربی) و دو ایالت صباح و ساراواک ( مالزی شرقی) است. مالزی از دو ناحیۀ مجزا تشکیل شده است. مالزی غربی (یا شبه‌ جزیره‌ای) در شبه جزیرۀ کرا (Kra) واقع در آسیای کبیر، و مالزی شرقی که در کنارۀ شمالی جزیرۀ برونئی (Borneo) قرار دارد. مالزی شرقی شامل ایالات ساراواک (Sarawak) و سباه (Sabah) می‌باشد. مالزی غربی، ۱۱ ایالت را که هر کدام دارای حکومت نیمه مستقل داخلی می‌باشد، در برمی‌گیرد.

پایتخت : کووالالامپور.

جمعیت :
۲۴،۴ میلیون نفر (سرشماری سازمان ملل در سال ۲۰۰۳) که شامل دو گروه اقوام بومی و غیربومی می‌باشد.از اقوام بومی، مالزی‌ها ۴۹‏٪ و طایفه‌‌های دیگر ۲/۸٪ از جمعیت را به خود اختصاص داده‌اند. افراد غیربومی مهاجر هستند و شامل: چینی‌ها ۴‏/‏۲۵‏٪، هندیان ۲‏/‏۷‏٪ و ملل دیگر %۱۰.

زبان‌های رسمی: اگرچه در مالزی حدوداً به ۱۳۷ زبان تکلم می‌شود اما زبان مالزیایی زبان رسمی این کشور است. انگلیسی و چندین گویش از زبان چینی و لهجه‌های محلی “تامیل” Tamil و “آیبان”، Iban دیگر زبان‌های مهم این کشور محسوب می‌شوند.

مذهب :
مسلمانان: ۵۸٪، بودایی‌ها: ۵۹/۲۱‏٪، هندوها: ۵٪، بی‌دینان: ۵۰/‏۴‏٪، آیین‌های بومی ۲۰‏/۱‏٪، مسیحیان ۲۱/‏۹‏٪. بر طبق آمار سال ۲۰۰۱، بزرگترین فرقه‌های مسیحی مستقر در مالزی عبارتند از: پروتستان۶۳۱ ۲۵۵ نفر، مسیحیان مستقل ۱۰۸۸۸۸ نفر، اسقفی‌‌ها ۱۰۴۶۵۱ نفر و کاتولیک‌ها ۳۳۶۵۰۸ نفر.
تسنّن، دین رسمی شبه‌جزیره‌ای مالزی می‌باشد، که حدود ۶۰٪ جمعیت این ناحیه از مسلمان تشکیل شده است. فشارهای مکرری از سوی مسلمانان این کشور اعمال شده است تا مالزی شرقی نیز اسلام را به‌عنوان دین رسمی اعلام کند. تغییر دین برای مسلمانان مالزی غیرقانونی است.

سیاست :
در سال ۱۹۵۷ مالزی به استقلال رسید و به‌دنبال آن در سال ۱۹۶۳مالزی شرقی به اتحادیۀ مالاکا (Malaya) پیوست. قانون اساسی این کشور بر اساس حکومت پادشاهی بنیان شده، اما دوازدهمین پادشاه مالزی، سید سِراجودّین سید پوترا جَمالولاییل (Syed Sirajuddin Syed Putra Jamalullail)، صرفاً نقش تشریفاتی دارد.
به‌نظر می‌رسد نخست‌وزیر این کشور، عبدالله احمد بدوی (Abdullah Ahmad Badawi) که برای دورۀ ۵ ساله در ماه مارس ۲۰۰۴ انتخاب شده و همچنین رهبر دولت اعتلافی می‌باشد؛ شخصی میانه‌رو و تا اندازه‌ای یک مسلمان آزاداندیش باشد. مجلس مالزی متشکل از دو گروه منتصبین، اعیان، و منتخبین یعنی قشر عادی جامعه می‌باشد. اقلیت مسلمانان تندرو با الهام گرفتن از شریعت اسلام می‌کوشند تا در قانون اساسی مالزی تغییراتی ایجاد کنند.

اقتصاد :
بعد از استقلال، اقتصاد مالزی رشد چشمگیری داشته است. این کشور در ردۀ بالاترین سازندگان جهانی در ساخت سخت‌افزارهای کامپیوتری، روغن نخل، لاستیک و چوب می‌باشد. چینیان بومی بسیار ثروتمند هستند و اقتصاد کشور را در دست دارند. هندو‌‌ها از فقیرترین اقشار جامعه‌اند. قدرت سیاسی عمدتاً در دست مالزیایی‌ها است و این عده از تمام اقشار جامعه پرنفوذترند.مالزی یکی از بزرگترین صادرکنندگان قلع در جهان می باشد.
با وجود اینکه مالزی بزرگترین تولید کننده کائوچو، روغن پالم ، الوار و قلع دنیا می باشد اما صنایع تولیدی و خدماتی مثل صنعت توریسم به اقتصاد مالزی کمک فراوانی می کنند.
صادرات محصولات الکترونیکی یکی از بزرگترین حامیان اقتصادی و از عوامل رشد و توسعه مالزی می باشد.
مالزی جزو محدود کشورهای آسیائی می باشد که دارای صنعت ماشین سازی داخلی می باشد. ثبات اقتصادی و سیاسی مالزی باعث علاقه مند شدن سرمایه گذاران خارجی به سرمایه گذاری در این کشور شده است.
شرکای تجاری عمده مالزی عبارتند از آمریکا، سنگاپور، هنگ کنگ، هلند و هند بازار صادرات عمده مالزی در سه ماهه سوم ۲۰۰۲ کشورهای ASEAN ، آمریکا ، اروپاو ژاپن بوده که ۳/۷۰ درصد کل صادرات مالزی به این کشورها بود و منابع واردات کالا به مالزی عبارت بودند از ASEAN ، آمریکا ،‌ژاپن و اروپا که ۶۸ درصد کل واردات مالزی از این کشورها بود.

زمینۀ تاریخی :
کشور مالزی با داشتن جنگل‌‌های متراکم گرمسیری، کوه‌‌ها و خطوط ساحلی تمیز، منطقۀ مناسبی برای گذر خطوط بازرگانی بزرگ به‌وجود آورده است. این امر باعث ارتباط فرهنگ‌‌ها، نژاد‌‌ها و ادیان مختلف در این کشور شده است. در زمان‌‌های گذشته، فرهنگ هندی و هندویسم این کشور را احاطه کرده بود. بعد‌ها، با ورود مسلمانان عرب و تجار هندی به این کشور، بسیاری از مالزیا‌یی‌های محلی به دین اسلام گرویدند. اما چینی‌ها و هند‌یان بومی، به دین خود پایبند ماندند.
کاتولیک‌های پرتقالی و پروتستان‌های هلندی مهاجر نتوانستند تأثیر بسزایی بر این کشور بگذارند. در دوران حکومت انگلستان بر این کشور از سال‌های ۱۸۲۶ تا ۱۹۵۷ میسیونرهای بسیاری به مالزی رفتند. بیمارستان‌ها و مدارس (خصوصاً مدارس میسیونری) بسیاری در این کشور تأسیس شد. البته در همان ایام، رهبران اجتماعی مالزی- سلطان‌ها- با دولت انگلیس معاهده‌ای تحت عنوان عهدنامۀ پانگ‌کور Pangkor بستند که بر طبق شرایط آن، جهت ازدیاد معاملات ارزی بازرگانی و مداخلۀ دولت انگلیس در این امور این کشور، میسیونرها اجازۀ بشارت نداشتند. همچنین بعد از استقلال کشور مالزی در سال ۱۹۵۷، قانونی در اساسنامۀ اعتلافی به‌تصویب رسید که بر طبق آن هیچ مذهبی به غیر از اسلام اجازۀ موعظه یا سخنرانی به‌صورت آشکار در میان مردم مالزی‌ را ندارد. در بسیاری از استان‌ها تخلف از این قانون، مجازات سنگینی را شامل می‌شود. در نتیجۀ این قانون، اکثریت ایمانداران کشور مالزی را چینی‌ها و هندیان و قبایل غیر مالزیایی تشکیل می‌دهند.
سیستم حکومتی این کشور پادشاهی پارلمانی و اداره این کشور به شیوه فدرال شامل ۱۳ ایالت و دو منطقه فدرال است.
جمعیت مالزی ۲/۲۳ میلیون نفر و رشد جمعیت ۳/۲ درصد است. ترکیب جمعیت آن : نژاد ملایو ۵۸% ،چینی ۲۵%، ‌هندی ۷% و سایر اقوام و جمعیت غیر مالزیایی ۱۰ درصد است. نرخ با سوادی مردم این کشور بیش از ۸۵% است. جمعیت زیر ۱۵ سال این کشور ۵/۳۳ درصد و بین ۱۵ تا ۶۴ سال ۷/۶۲ درصد است.
زبان رسمی مردم مالزی ملایو، انگلیسی است ولی زبان چینی و هندی نیز در این کشور رواج دارد.

واحد پول مالزی :
واحد پول مالزی رینگیت میباشد. معادل دلاری آن برابر با ۳٫۳۲ رینگیت میباشد تعویض دلار در کشور مالزی قانونی بوده و بازار آزادی برای دلار موجود نمیباشد.
فاصله فرودگاه تا مرکز شهر حدود یکساعت میباشد که از وسیله نقلیه های عمومی مثل تاکسی وقطار سریع السیر میتوان استفاده نمود.( آخرین ساعت حرکت قطار ۲۳ میباشد .)

آب هوا :
بدلیل قرار گرفتن شهر کوالالامپور پایتخت کشور سرسبز مالزی در منطقه استوائی فقط دارای یک -فصل بهار بوده و تقریبا ۶ماه از سال پر باران و بقیه نیمه باران میباشد . درجه حرارت آن بین ۲۴ تا ۳۲ درجه سانتی گراد میباشد.مالزی دارای آب و هوای مرطوب و استوایی، بدون فصول متمایز, میزان بارندگی ۲۵۰ تا ۴۰۰ سانتیمتر در سال است.
مالزی کشوری است کوهستانی و پوشیده از جنگلهای استوایی. آب وهوای این کشور، گرمسیری بوده ، و هوا در تمام مدت سال، گرم و مرطوب است. میانگین بارش سالانه مالزی به ۲۵۰ سانتی متر می رسد.

مناسبات ایران و مالزی:
از سال ۱۳۵۴ روابط سیاسی ایران و مالزی آغاز شده و در سال ۱۳۶۱ سفارت کشورمان در مالزی افتتاح شده است.
در مورد مناسبات تجاری و اقتصادی ایران و مالزی، آمار و گزارشات روند رو به رشدی را نشان می دهد. به گونه ای که حجم مبادلات تجاری میان دو کشور از ۱۵۰ میلیون دلار در سال ۱۹۹۸ به ۲۳۴ میلیون دلار در سال ۲۰۰۰ رسید.
محصولات صادراتی عمده مالزی عبارتند از: لوازم الکترونیکی، مواد شیمیائی، ماشین آلات ، محصولات چوبی منسوجات، تجهیزات علمی و نوری ، فرآورده های غذایی ، لاستیک ، محصولات آهنی و فولادی، کاغذ و لوله ، کود شیمیائی و مواد معدنی ، نفت و گاز، روغن نخل ، روغن نباتی.
واردات عمده ایران از مالزی شامل لاستیک، ‌مواد شیمیائی، نفت و مارگارین، ‌پلی پروپلین، نخ، روغن نارگیل، ‌کاغذ و مقوا، پودر کاکائو، ‌آهن و فولاد نورد و قطعات اتومبیل است و صادرات ایران به مالزی شامل نفت و فرآورده های نفتی، پروپان و بوتان مایع، الکل و فنل، فرش، پسته، خرما، سنگ های تزئینی و صنایع دستی است.
ایران پس از امارات متحده عربی و عربستان سعودی سومین شریک تجاری مالزی در خاورمیانه و خلیج فارس است.
از سال ۱۹۹۹ مناسبات تجاری میان دو کشور وارد عرصه جدیدی شد و هیاتهای بسیاری از مالزی به ایران سفر کرده اند و سفر ریاست جمهوری به مالزی هم یکی از نقاط عطف همکاریهای فی مابین بود.
در سال ۲۰۰۱ توافق نامه ای مبنی بر تشکیل شورای بازرگانی ایران و مالزی میان روسای اتاق ایران ومالزی امضاء شد که در این خصوص فعالیتهایی نیز انجام شده است.

زمینه های همکاری میان ایران و مالزی:
۱- همکاری بخش های خصوصی دو کشور در زمینه انتقال تکنولوژی ، سرمایه مدیریت، دانش فنی و بازاریابی.
۲- حضور فعال مالزی در بازار ایران به دلیل وجود منابع طبیعی فراوان در ایران از جمله معادن غنی ، مناطق کشاورزی، نفت و گاز، نیروی کار تحصیل کرده و مجرب ،‌دسترسی به بازارهای منطقه ای ( آسیای میانه، قفقاز و کشورهای حاشیه خلیج فارس)
۳- ایجاد شرکتهای مشترک در زمینه IT و حضور فعال در بازارهای دو کشور و کشورهای ثالث
۴- ایجاد ارتباط موثر بین واحدهای کوچک و متوسط اقتصادی ایران و مالزی
۵- حضور مشترک در پروژه های بازساری افغانستان
۶- همکاری در زمینه ترانزیت کالا به کشورهای قفقاز و آسیای میانه و تشکیل کمیسیون مشترک همکاری های دو کشور از آبان ۷۵
۷- استفاده از مناطق آزاد تجاری و مناطق ویژه اقتصادی ایران
۸- بهره برداری مناسب از حضور مالزی در پیمانهای منطقه ای جنوب و شرق آسیا و فعالیت خوب ایران در سازمان منطقه ای اکو
یکی دیگر از زمینه های همکاری میان دو کشور در زمینه میوه و برگزاری همایش یا نمایشگاه میوه و محصولات کشاورزی دو کشور در تهران یا مالزی است. در این مورد صحبتهایی با فاما( سازمان بازاریابی کشاورزی فدرال مالزی) شده است.
میزان کل تجارت مالزی در سه ماهه سوم سال ۲۰۰۲ ، ۱۷۴۰ میلیارد RM بوده است که از این میان ۷/۹۳ میلیارد RM صادرات و ۳/۸۰ میلیارد واردات داشته است و موازنه تجاری این کشور ۴/۱۳ میلیارد RM بوده است.